‘Leeftijd’

De dagen voelen ouder dan voorheen

Het lijf is ranker, de geest verstild

De sterrenkijker die ooit zo helder scheen

zoekt nu als anker, de scherpte mild

 

De lijnen trekken langzamer omhoog

de glimlach rond mijn aangezicht

de vreugdverzameling die ons jaren bewoog

ontspringt nu dieper, uitgeraasd wellicht

 

Nooit eerder werd mijn toekomst geschreven

zo dicht tegen de grenzen van vergeten

Troostend zal aldaar mijn pen bedreven

Omringd door inkt, alom weten hoe wij heetten.

 

4 Replies to “‘Leeftijd’”

  1. Eric Riezebos says:

    Mooi gedicht schoonheid

  2. Grote goedheid, wat een gedicht weer. Zó mooi, zó schoo, zoals de Belgen altijd zo mooi zeggen. Je handen worden vast ook meebewogen door Boven. Wijsheid van Boven. De naam zegt genoeg 😉
    Dank voor deze parel. (Het wordt echt tijd een uitgever te zoeken, by the way.)

    Liefs, mama xxx
    Carolien onlangs geplaatst…A roof over their headsMy Profile

  3. schoonnnnn bedoel ik natuurlijk 😉
    Carolien onlangs geplaatst…A roof over their headsMy Profile

  4. Willy Dercksen says:

    Sophia, zo ineens moest ik aan jouw blog denken, het opgezocht en genoten van jouw gedachten in vorm van een gedicht. Bijzonder.
    Ik wens je heel veel goeds Sophia.

Leave a Reply

CommentLuv badge