Het jaar van Slang en Bij

‘Zeg Slang’ bromt bezige Bij,
‘Hoe komt het dat jij zo in beweging kunt zijn, zonder daarbij ver van je plaats te hoeven komen?’
Even is het stil. Dan slist Slang zachtjes tegen Bij:
In gedachten loop ik al veel verder vooruit – dan zelfs mijn eigen staart bijhouden kan.’

Bezig Bijtje vliegt in 2017 het hele land door. De meeste retourtjes maakt zij tussen Zevenaar en Amsterdam. Dat vormt voor haar een mooi samenspel. In het westen van het land vindt zij de drukke, maar altijd bruisende bloemen. In het oosten ziet zij daarentegen altijd de landelijke, rustige veldbloemen weer terug.

De start van haar bijendans ligt al snel in Amsterdam. Bezige Bij mag daar in de eerste maanden haar talenten ontdekken en verder onderzoeken. Bij kan haar ogen niet geloven: er is ineens zoveel in haar dat opeens begint te stuiven! Diep van binnen komen er allerlei knoppen te voorschijn, die vervolgens niet meer van haar zijde willen wijken.

Intussen begint Slang, nog tussen de veldbloemen verborgen, het jaar voorzichtiger. Zij let goed op bij alles wat zij doet. Als geen ander weet ze namelijk wat de gevolgen van veel te hard lopen, rennen of vliegen kunnen zijn. Al glijdende door al deze verschillende landschappen, zoekt ze steevast naar de juiste balans. Zo gaat ze kronkelend op zoek naar evenwicht tussen haar eigen groei en die van mooie lotgenoten om haar heen.

Daar waar bezige Bij druk alle kanten op vliegt, is het Slang die juist de nodige adders onder het gras blijft zien. Slang kent namelijk de bekende neiging om eens in de zoveel tijd haar hele lijf vol kleurige schubben uit het oog te verliezen. Op zulke momenten loopt haar hoofd veel te ver vooruit, verblind geraakt door allerlei gedachten.

Gedachten die gelukkig steeds sneller lijken op te lossen, zodra het drukke vertrouwde gebrom van Bij dichterbij komt. Slang ziet namelijk als geen ander hoe gelukkig Bij wordt van alles wat zij onderneemt. Bij vindt haar passie in het schrijven over al haar vluchten: of ze nou klein, groot, fijn of minder leuk zijn. Haar vleugels dragen het allemaal en iedere emotie mag daarbij steeds meer welkom zijn.

Onopgemerkt kijkt Bij net zo goed veel naar Slang, die beneden in het zonnetje ligt. Haar schubben lijken in haar ogen steeds meer te veranderen. De ene dag zijn zij vaal, de andere dag juist feller dan Bij ze ooit eerder heeft gezien. ‘Hoe krijgt ze dat toch zo roerloos voor elkaar?’ vraagt Bij zich wel eens af. Niet wetende dat Slang op haar beurt – zodra zij Bij met haar onvermoeibare vleugeltjes weer voorbij ziet razen – zich afvraagt: ‘Hoe houdt Bij met haar kleine lijfje toch al die bewegingen vol?’ 


Voor beiden zou het antwoord komen vanuit één seizoensbloem, die het hele jaar op eigen wijze zowel Slang als Bij mocht zijn. En vanuit elk van hen een mooie les mocht ontdekken, yes!

Deze bezige Bij mocht dit jaar vooral op de bloemen afgaan die diep in haarzelf langzaam tot bloei kwamen. Deze binnenbloeiers hebben mij van bergen energie, wilskracht en vreugde mogen voorzien. Zij waren het die mij geholpen hebben bij mijn belangrijkste les dat jaar: het vinden van vertrouwen. Vertrouwen in de totaliteit van haar eigen vleugels, in tegenstelling tot het eerdere vertrouwen in enkel andere vroeg-of laatbloeiers.

Bij kwam er namelijk langzaam achter dat bloemen op zichzelf geen eens zo van bijen dromen. Integendeel zelfs.  Het is geheel aan de Bij zelf om toenadering tot de bloemen te zoeken. Alleen op deze wijze kan er per slot van rekening sprake zijn van wederzijds vertrouwen. Enerzijds het vertrouwen van de bloemen, die weten dat Bij hoe dan ook komen zal. Sterker nog twijfelen zij daar geen moment aan. Anderzijds is er het vertrouwen dat Bij mag hebben in de bloei van de bloemen. Niet voor niets staat zij garant voor haar voedingsstoffen, jaar in jaar uit.

Slang mocht daarentegen op haar eigen tempo wennen aan een iets ander thema: transformatie. Een thema waar een slang op het eerste gezicht niet van droomt, aangezien het hiervoor steeds meer de controle over haar vertrouwde slangenhuid kwijtraakt. Transformatie die overigens niet gelijk rigoureus hoeft te worden ingezet, aangezien hierin juist een cruciale les ligt. Een les die Slang in alle rust mocht afkijken van alle buitenbloeiers, inclusief haar maatje Bij. En eenmaal verworven door Slang als volgt mag klinken.

‘Het verlies van oude angsten, gebruiken of principes – in vorm van een door jou opgebouwde huid -, zal nooit zorgen voor het verlies van jouw ware essentie of vorm.’

Dát besef, opgedaan door de levensloop van Bij en Slang dit jaar, kan je namelijk juist weer dichter bij jezelf brengen. Je aan vergeten levensenergieën doen herinneren, die nodig weer aan een nieuw bloeiseizoen toe zijn. Je aansporen om na een hoop gekronkel, bewust meer rust in te bouwen. En tot slot je kunnen helpen bij het aanwakkeren van nog meer (innerlijke) groei. Iets waarvan ik hoop dat het jullie mag overkomen dit nieuwe bloemenjaar. Volop passend BIJ jou. Beslist.

Leave a Reply

CommentLuv badge