Leeftijd

De dagen voelen ouder dan voorheen

Het lijf is ranker, de geest verstild

De sterrenkijker die ooit zo helder scheen

zoekt nu als anker, de scherpte mild

 

De lijnen trekken langzamer omhoog

de glimlach rond mijn aangezicht

de vreugdverzameling die ons jaren bewoog

ontspringt nu dieper, uitgeraasd wellicht

 

Nooit eerder werd mijn toekomst geschreven

zo dicht tegen de grenzen van vergeten

Troostend zal aldaar mijn pen bedreven

Omringd door inkt, alom weten hoe wij heetten.

 

Leave a Reply

CommentLuv badge