‘Ademloos’

Laat je me dansen

de morgen van

daag me maar uit

één in uren die ik niet

te min meer

malen doe ik al

lang.

 

Ik herken heinde en ver

regende het toestraks ook al

daar de daling, de vluchten

de moeite die het kost

te zoeken in zinken

de grotere gedachten

goederen.

 

Open wegen passeren

de mensen herken ik langzamer

hand in hand – gebogen zwaar

den kromme strijd innig

er vinden – tijd ontleend aan

een gesloten luwte voor

heen windkracht tien

geboden.

 

Rivieren breed gebroken uit

zicht op gebroken tijd

en maakt hemels

brede roep hoorbaar tussen

in beklommen bergen

dal voorgoed gescheiden wereld

beeld gevonden herkenning ogen

blik.

Leave a Reply

CommentLuv badge